Historia zamku sięga końca XIV wieku kiedy to brat biskupa poznańskiego Mikołaja postawił tu coś w rodzaju zamku rycerskiego. Od tego czasu był on wielokrotnie rozbudowywany i zmieniany przez swoich kolejnych właścicieli. Gośćmi na nim byli król Hernyk Walezy i król Zygmunt III w roku 1623. W latach 1655-60 został mocno uszkodzony przez Szwedów podczas potopu. Odbudowała go Teofilia z Działyńskich Szołdrska-Potulicka tworząc z niego prawdziwie pańską rezydencję. Utworzono wówczas park francuski, który chociaż nieco zmieniony istnieje do dziś. W roku 1826 zamek przeszedł w posiadnie Tytusowi Działyńskiemu, któremu najbardziej zamek zawdzięcza swój obecny wygląd. W czasie II wojny światowej Niemcy urządzili na zamku magazyn zrabowanych z Poznania zbiorów muzealnych co ze względu na ich ilość znacznie uszkodziło zamkowe stropy. W obecnym stanie sale zamkowe przystosowane są do zwiedzania i wyposażone w całą masę pamiątek historycznych do zobaczenia których trzeba poświęcić wiele godzin.
Do zamku trafimy wyjeżdżając z Poznania krajową 11 i kierując się na południe. Po wjechaniu do tej miejscowości zamek znajdziemy zaraz przy jeziorze.
