Pierwsza wzmianka o tym miejscu pochodzi z 1136 roku kiedy to istniał
tu drewniano-ziemny gród należący do arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. Około roku 1355 arcybiskup Jarosław Bogoria ze Skotnik rozpoczął budowę murowanego, gotyckiego zamku, który poźniej był stopniowo rozbudowywany i wzmacniany.
4 września 1655 r. zamek został poddany Szwedom pod dowództwem Karola Gustawa, którzy również wzmocnili zamkowe fortyfikacje. W roku 1657 opuścili
go wysadzając wszystkie zabudowania w powietrze. Odbudowany został dopiero po 10 latach przez prymasa Mikołaja Prażmowskiego. Przejście Konfederatów Barskich zniszczyło jego mury, które od tej pory zaczęły być stopniowo rozbierane a przez miejsce w którym stał poprowadzono drogę.
W czasach swojej świetności był ośrodkiem kulturalnym mieszcząc w swych murach cenne dzieła sztuki i bibliotekę.
Żeby do niego dotrzeć trzeba jechać trasą z Warszawy do Łodzi i na obwodnicy Łowicza zaraz za rzeczką wypatrywać go po prawej stronie. Całość jest ogrodzona, pilnuje jej duży pies, właściciel terenu chce tam jak najszybciej utworzyć muzeum i udostępnić ruinke do zwiedzania jednak opóźniają go prowadzone tam prace archeologiczne.
